در همه جای دنیا خانواده‌ها با هم تفاوت دارند. دارای شخصیت‌ها‌، آداب‌‌و‌‌رسوم، مدل‌های فکری، و گفتاری متفاوت هستند. درنتیجه نمی‌توان تنها از یک الگوی مطلوب خانواده نام برد. مهم آن است که خانه، مکان عشق و محبت، و محل پذیرش افکار مختلف باشد تا تمامی اعضا از نظر عاطفی احساس امنیت داشته باشند.

اکثر ما دوست داریم که محل زندگی‌مان دارای قانونمندی خاصی باشد. اما امروزه با استرس‌های موجود ایجاد چنین فضایی به‌نظر سخت می‌آید. گاهی ضروری است توقف کنیم و به حال‌و‌هوای موجود در خانه فکر کنیم. آن‌وقت قادر هستیم تا به راهکارهایی بیاندیشیم که می‌تواند باعث تغییرات مثبت در خانه شود:

  • مواظب باشید چه می‌گویید.

اغلب فراموش می‌کنیم که انتقاد چه‌قدر می‌تواند بر احساسات‌ کودکان تاثیر داشته‌باشد. روان‌شناسان دریافتند زمانی‌که والدین به‌صورت اغراق‌آمیز از کودکان انتقاد می‌کنند بچه‌ها احساس گناه می‌کنند، و از نظر عاطفی انزواطلب و کناره‌جو می‌شوند. به تفاوت بین این دو جمله توجه کنید: “سارا این اتاق همیشه مثل خوک‌دانی است” و “سارا اتاقت امروز نامرتب است، قبل از این‌که برای بازی بیرون بروی باید آن را تمیز کنی.” اولی به سارا می‌گوید او هرگز نمی‌تواند کاری را درست انجام دهد. دیگری دقیقا به او می‌گوید که چه کار کند تا کارها مرتب شود. بنابراین سارا می‌تواند دوباره مورد لطف مادر خود قرار گیرد. برای این که انتقاد سازنده باشد ما باید دلایلی کاربردی، عنوان کنیم.

یک راه مناسب دیگر برای انتقاد از کودکان این است که به آن‌ها یادآوری کنیم اعمالشان چه تاثیر متقابلی بر ما می‌گذارد. این کار به جای ایجاد رنجش، موجب افزایش همدلی می‌شود.

  • نظم و ترتیب ایجاد کنید.

یک برنامه قابل پیش‌بینی روزانه، قوانین ثابت و واضح، و یک خانه منظم، کودکان و والدین را آرام‌تر می‌سازد. بدین ترتیب تعادل روانی حفظ می‌شود. هنگامی‌که دعواها، فشارها، تنش‌ها و یا بحران‌ها رخ می‌دهند این برنامه روزانه، اطمینان‌بخش است و مثل یک حامی، قابل‌دسترس است.

به‌عنوان مثال، یک برنامه روزانه آرام‌بخش برای اوقات خواب، راه‌حل برای ترس‌هایی است که کودکان وقتی تنها در تخت خواب هستند با آن مواجه می‌شوند. اما باید متوجه بود که این برنامه نباید خشک و غیرقابل‌انعطاف باشد. چرا که می‌تواند دقیقاً اثر معکوس داشته باشد.

  • ابراز احساسات مهرآمیز را تشویق کنید.

زندگی روزمره پر از موقعیت است تا روابطی محبت‌آمیز با کودکان‌مان برقرار کنیم. محققان دریافته‌اند والدینی که زمانی را به بازی کردن، لطیفه گفتن و در میان گذاشتن افکار و احساسات به کودکان‌شان اختصاص می‌دهند، کودکان مهربان‌تری دارند. محبت کردن عشق را تقویت می‌کند، و چه‌چیزی بیش‌تر از تمایل ما برای گذراندن اوقاتی با کودکان‌مان آن‌ها را متقاعد می‌کند که دوست‌شان داریم. خیلی از والدین می‌گویند اغلب زمانی از نظر احساس عاطفی با کودکان‌شان هماهنگ هستند که با هم وقت‌ می‌گذرانند. مثلاً روی تخت دراز کشیده‌اند تا تلویزیون تماشا کنند، با هم قدم می‌زنند یا زمانی را در ماشین کنار هم می‌گذرانند.

  • در موقعیت های خاص دور هم جمع شوید .

قرار دادن اوقات ویژه‌ای در روز یا هفته برای با هم بودن به عنوان یک خانواده، به کودکان حس تداوم و پیوستگی می‌دهد. می‌توانید دست‌کم یک شب در هفته به رستوران بروید، گردش کنید، یا به‌طور جمعی فیلم ببینید. همچنین می‌توانید جلسات خانوادگی داشته باشید. گذراندن اوقاتی در کنار هم، بسیار گرانبها است. در این جلسات همه می‌توانند نارضایتی‌های خود را حل کنند، و هم‌چنین موارد خوبی را که اتفاق افتاده با هم در میان بگذارند.

  • برای همسرتان وقت بگذارید.

برنامه‌ریزی کنید. شما می‌توانید حال‌و‌هوای موجود در خانه را مدام از نو خلق کنید. وقتی درباره مقدار پولی که مقروض هستید یا ورشکستگی شرکتی که در آن کار می‌کنید نگرانید و یا نسبت به همسرمان عصبانی هستید، اتمسفر عاطفی به صورتی درمی‌آید که کودکان آن را تهدیدکننده می‌یابند. والدین هم به زمان خاصی برای خود احتیاج دارند. مانند یک پیاده‌روی طولانی مدت بدون حضور کودکان. تا با ایجاد این فضای خصوصی، احساس صمیمیت و آرامشی را به خاطر آورید که عامل پیوند نخستین‌تان بود.


برگرفته شده از : مجله موفقیت


دفتر کارمجازی| منشی تلفنی| دفتر مجازی| خط تلفن مجازی| خرید شماره مجازی| کسب و کار خانگی | کسب و کار جدید| فکس اینترنتی| تلفن گویا| اجاره اتاق در تهران| اجاره دفتر کارکارآفرینی | استارت آپ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *