مطالعه‌ای جدید  نشانگر یافته‌های متناقضی درباره کارمندان آمریکایی است. در کمال تعجب، از یک سو از کار خود رضایت دارند، و از سوی دیگر، بیش‌ترشان به فرسودگی مبتلا هستند. چه طور ممکن است که این دو یک جا جمع شوند؟

دلایل فرسایش کاری می‌تواند گوناگون باشد. در مشاغل پرتنش، اغلب کارمندانی به این مشکل دچار می‌شوند که علاوه بر انتظارات زیادی که از آن‌ها می‌رود، اختیار عمل کمی بهشان داده می‌شود. در مطالعه یادشده، ۵۲ درصد از پاسخ‌دهندگان، فرسایش ناشی از ساعات کار طولانی را عامل آسیب به سلامتی خود عنوان می‌کنند.

اضافه‌کاری هم حد و حدودی دارد

بنا بر این مطالعه، یک چهارم از کارمندان شرکت‌کننده، «اغلب» شب‌ها پس از رفتن از دفتر به خانه کارشان را در منزل ادامه می‌دهند. و ۴۰ درصد دستکم ماهی یک بار تعطیلات آخر هفته را هم به کار اختصاص می‌دهند.

بنابراین، وقتی کارفرمایان تعداد کارمندان را تعدیل می‌کنند، و فشار کاری را بر کارمندان باقی ماننده افزایش می‌دهند، این احساس همواره در کارمندان وجود دارد که باید به طور شبانه‌روزی آماده به خدمت باشند، و این گونه فرصتی برای زندگی شخصی و تجدید قوا پیدا نمی‌کنند.

امکان انعطاف و استقلال بیش‌تری در اختیارشان قرار دهید

کارمندان اگر بتوانند زمان و محل کارشان را خودشان تنظیم کنند تا مانع از تلاقی کارشان با دیگر مسئولیت‌هایشان شوند، بیش‌ترین کارایی را خواهند داشت. با بالا نگاه داشتن استانداردهای اجرایی، و در کنار آن، داشتن استقلال در زمینه مکان،‌ زمان و شیوه انجام کار، کارفرمایان می‌توانند به کارمندانشان کمک کنند در طول روز از زمان خود استفاده بهتری کنند و مانع فرسودگی شوند.

وقت کارکنان را کم‌تر تلف کنید

بیش از یک سوم از کارمندانی که در این مطالعه شرکت کردند گفته‌اند که گرفتار تجمع بیش از حد ایمیل هستند و آن را دارای اثری منفی بر بازدهی خود عنوان کرده‌اند. یک نفر از هر پنج نفر هم گفته‌اند که روزی بیش از دو ساعت را در جلسات سپری می‌کنند و بیش از یک چهارم این جلسات را بی‌فایده توصیف کرده‌اند. حال آن که می‌توان سیاست‌های کاری را به گونه برنامه‌ریزی کرد که از حجم بالا و بی‌مورد پیام‌ها کاست و به کارکنان آموزش داد تا از ایمیل به شکل مؤثرتری استفاده کنند. و جلسات را هم می‌توان بر اساس برنامه‌هایی فکرشده و سنجیده و تنها در مواقع ضروری تشکیل داد.

از خسته‌کنندگی کار بکاهید

در نهایت، حتی اگر ساعات کاری هم طولانی باشند، چنان چه به کارکنان فرصتی برای تجدید قوا و بازیابی تمرکز خود داده شود، کم‌تر دچار فرسایش می‌شوند. برای مثال، نباید شرایط کاری به گونه‌ای باشد که کارکنان مجبور شوند ساعات نهار و استراحت خود را هم به کار اختصاص دهند. به علاوه، کارکنانی که هر از گاهی از کار فاصله می‌گیرند- و گاهی به معنای واقعی کلمه با قدم زدن- از بازدهی بیش‌تری برخوردارند. برای این منظور، اعضای تیمتان را در زمان ناهار به خوردن ناهار دعوت کنید و صحبت را به موضوعی غیر از کار بکشانید. یا از همکارتان بخواهید از جایش بلند شود و قدم بزند.

در یک کلام، با کارکنانتان به گونه‌ای رفتار کنید که واقعاً لایقش هستند: کارمندانی که نقش محول به خود را دوست دارند و زمانشان ارزشمند است. درست است که بسیاری از کارمندان ظاهراً شغل خود را دوست دارند، اما این بدان معنا نیست که می‌توانند همه زندگی خود را فدای کارشان کنند. مدیرانی که به رویکرد «کار یعنی زندگی»  دامن می‌زنند، به دست خودشان بهترین نیروهایشان را فرسوده می‌کنند. و به قول معروف، دیر یا زود دودش به چشم خودشان می‌روند.


برگرفته شده از: hbr.org


دفتر کارمجازی| منشی تلفنی| دفتر مجازی| خط تلفن مجازی| خرید شماره مجازی| کسب و کار خانگی | کسب و کار جدید| فکس اینترنتی| تلفن گویا| اجاره اتاق در تهران| اجاره دفتر کارکارآفرینی | استارت آپ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *