فرسودگی شغلی

فرسودگی شغلی خطری جدی در کمین کارمندان

«دفتر شما» کسب و کار 2 نظر

فرسودگی شغلی خطری جدی در کمین کارمندان

محققان با مطالعه‌ای جدید در آمریکا به یافته‌های متناقضی درباره کارمندان آمریکایی دست یافته اند. در کمال تعجب، کارمندانی که رضایت شغلی داشته اند نیز از فرسایش شغلی در امان نبوده اند و بیش‌ترشان به فرسودگی شغلی دچار بوده اند. چه طور ممکن است که این دو یک جا جمع شوند؟

دلایل فرسودگی شغلی یکی دو تا نیست. در مشاغل پرتنش، کارمندانی به این مشکل دچار می‌شوند که از یک سو  سطح انتظارات اطرافیان از آنها زیاد است، و از سوی دیگر اختیار عمل کمی بهشان داده می‌شود. در مطالعه یادشده، ۵۲ درصد از پاسخ‌دهندگان، فرسودگی شغلی ناشی از ساعات کار طولانی را عامل آسیب به سلامت جسمانی و روانی خود عنوان می‌کنند. کارفرمایان تصور نکنند فرسودگی شغلی مشکل کارمند است و به آنها مربوط نمی شود. برعکس، مدیران اگر روش مدیریتی صحیحی را انتخاب کنند، می توانند مانع از فرسودگی شغلی کارکنانشان شوند، یا دستکم آن را به تعویق بیندازند. از خودخواهانه ترین زاویه هم که به ماجرا نگاه کنیم، فرسودگی شغلی کارمند به افت عملکرد او و کاهش بازدهی اش منجر می شود. پس دستکم اگر نمی خواهید به کسب و کار خود صدمه بزنید، به سلامت روح و جسم کارکنانتان اهمیت دهید:

فرسودگی شغلی

اضافه‌کاری هم حدی دارد

بنا بر این مطالعه، یک چهارم از کارمندان شرکت‌کننده، اغلب شب‌ها پس از رفتن از دفتر به خانه، کارشان را در منزل ادامه می‌دهند. و ۴۰ درصد دستکم ماهی یک بار تعطیلات آخر هفته را هم به کار اختصاص می‌دهند.

بنابراین، وقتی کارفرمایان تعداد کارمندان را تعدیل می‌کنند، و فشار کاری را بر کارمندان باقی ماننده افزایش می‌دهند، این احساس همواره در کارمندان وجود دارد که باید به طور شبانه‌روزی آماده به خدمت باشند، و این گونه فرصتی برای زندگی شخصی و تجدید قوا پیدا نمی‌کنند.

مرغ بعضی از مدیران یک پا دارد

کارمندان اگر بتوانند شیوه، زمان و محل انجام کارشان را خودشان تنظیم کنند می توانند مانع از تداخل زندگی شغلی با دیگر مسئولیت‌هایشان شوند. در نتیجه، بیش‌ترین کارایی را خواهند داشت. پس به کارمندتان فرصت دهید تا مدتی با روش و اختیار عمل خود پیش برود. اگر واقعاً دید نتیجه کارش افت کرده است، آن وقت وارد عمل شوید.

وقت کارکنان را کم‌تر تلف کنید

بیش از یک سوم از کارمندانی که در این مطالعه شرکت کردند گفته‌اند که بخش زیادی از زمانشان را به چک کردن ایمیلهای کاری بیش از اندازه با طراحی نامناسب هستند و آن را دارای اثری منفی بر بازدهی خود عنوان کرده‌اند. ایمیل کاری فرستادن هم اصولی دارد که اگر توجهی به آن نشود، دریافت کننده را بیشتر سردرگم می کند.

یک نفر از هر پنج نفر هم گفته‌اند که روزی بیش از دو ساعت را در جلسات سپری می‌کنند و بیش از یک چهارم این جلسات را بی‌فایده توصیف کرده‌اند. حال آن که می‌توان سیاست‌های کاری را به گونه برنامه‌ریزی کرد که از حجم بالا و بی‌مورد پیام‌ها کاست و به کارکنان آموزش داد تا از ایمیل به شکل مؤثرتری استفاده کنند. و جلسات را هم می‌توان بر اساس برنامه‌هایی فکرشده و سنجیده و تنها در مواقع ضروری تشکیل داد.

بلند نشدن از پشت میز کار به معنای کار مفید نیست

فرسودگی شغلی

نشستن ساعات طولانی پشت میز به فرسودگی شغلی کارکنان سرعت می بخشد

در نهایت، حتی اگر ساعات کاری هم طولانی باشند، چنان چه به کارکنان فرصتی برای تجدید قوا و بازیابی تمرکز خود داده شود، کم‌تر دچار فرسایش می‌شوند. برای مثال، نباید شرایط کاری به گونه‌ای باشد که کارکنان مجبور شوند ساعات نهار و استراحت خود را هم به کار اختصاص دهند. به علاوه، کارکنانی که هر از گاهی از کار فاصله می‌گیرند (حتی در حد بلند شدن از پشت میز و قدم زدن در محل کار) از بازدهی بیش‌تری برخوردارند. برای این منظور، اعضای تیمتان را در زمان ناهار به خوردن ناهار دعوت کنید و صحبت را به موضوعی غیر از کار بکشانید. یا از همکارتان بخواهید از جایش بلند شود و قدم بزند.

در یک کلام، با کارکنانتان به گونه‌ای رفتار کنید که واقعاً لایقش هستند: کارمندانی که در وهله نخست انسان اند و بعد کارمند؛ کارمندانی که زمانشان ارزشمند است. درست است که بسیاری از کارمندان ظاهراً شغل خود را دوست دارند، اما این بدان معنا نیست که می‌توانند همه زندگی خود را فدای کارشان کنند. مدیرانی که به رویکرد «کار یعنی زندگی»  دامن می‌زنند، به دست خودشان بهترین نیروهایشان را فرسوده می‌کنند. و به قول معروف، دیر یا زود دودش به چشم خودشان می‌روند.

برگرفته از: hbr.org

Related Post

نظرات 2

  1. بازتاب: ۵ نکته کلیدی برای شاد بودن در محل کار | دفترشما

  2. بازتاب: استعفا دادن: ۶ نشانه که آیا وقتش رسیده یا نه؟ | دفترشما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.